Koty brytyjskie - o rasie

Kot brytyjski krótkowłosy
Kod EMS BRI
Kategoria|Kot III
Pochodzenie Wielka Brytania
Nazwa angielska British shorthair
masa 3-9 kg

Rasa wywodzi się od kotów domowych zamieszkujących Wielką Brytanię
(nie jest to jednak domowy kot "brytyjski"). Na skutek II wojny
światowej istnienie tej rasy zostało zagrożone. W latach 50. XX wieku
hodowcy, przy pomocy krzyżowania z persem niebieskim, wzmocnili populację
i poprawili cechy rasy.

Sierść krótka, gęsta i miękka. Wzorzec rasy dopuszcza różne
umaszczenie. Zanotowano około 150 odmianach barwnych, od jednokolorowych
(niebieski, czarny, rudy, kremowy, czekoladowy, liliowy i biały) po
dwubarwne, a także (tylko u kotek) trójbarwne. Waży od 3 do 9 kg i jest
zarazem największym kotem krótkowłosym. Nogi krótkie lub średniej
długości, przez co kot sprawia wrażenie grubego. Na krótkiej szyi duża
głowa z wyraźnymi policzkami i zaznaczoną brodą. Uszy szeroko
rozstawione i zaokrąglone na końcach. Oczy duże, pomarańczowe,
niebieskie, złociste, zielone, turkusowe.
Charakter tych kotów jest łagodny, zrównoważony, towarzyski, jest
cichym imało absorbującym kociakiem. Akceptuje bez problemu przebywające
razem z nim w domu koty. Przywiązuje się do właściciela. Potrafi
podążać za nim przez cały dzień, cierpliwie czekając, aż zostanie mu
udzielona uwaga. Dom imprezowiczów to zdecydowanie najgorsze miejsce do
przebywania dla takiego kota. Najlepiej się czuje w ciszy i spokoju,
patrząc w okno, obserwując rodzinę w której żyje oraz wylegując się
w promieniach słonecznych.

Sierść wymaga codziennego szczotkowania, ale w przypadku kota
brytyjskiego krótkowłosego mieszkającego w domu wystarczy raz w tygodniu
gęstym grzebieniem wyczesać martwą sierść. Jednak pogląd o
konieczności szczotkowania sierści nie jest podzielany przez wielu
hodowców i sędziów, którzy uważają że prowadzi ono (szczotkowanie)
do usuwania podszerstku nadającego charakterystyczną dla brytyjczyków
fakturę sierści. Należy również pamiętać o regularnym przycinaniu
pazurków oraz kontroli stanu uszu i zębów. Przycinanie pazurków nie
jest wskazane dla kotów wspinających się na drapaki, gdyż tracą wtedy
możliwość bezpiecznego kontaktu z podłożem.

Styl życia kota brytyjskiego i odmienna od wielu innych ras sierść oraz
bezwzględna mięsożerność całego gatunku ma także wpływ na wymogi
żywieniowe. Należy dążyć do podawania karm o możliwie pełnym
składzie obejmującym zarówno wymagane składniki podstawowe jak i
witaminy oraz mikroelementy. Jest wiele dość dobrych rodzajów karm
suchych, które spełniają te warunki, choć korzystanie ze specjalnych
dodatków żywieniowych jest zawsze wskazane. Należy pamiętać, że
nawyki żywieniowe u kota najmocniej kształtują się ok. 6 tygodnia
życia i później bardzo trudno je zmienić. Obecnie kotom podaje się
wodę, która powinna być stale dostępna. Mleko i jego pochodne nie są
wskazane, gdyż wiele kotów wykazuje mniej lub bardziej nasilone reakcje
alergiczne na jego składniki.